"Przyrodni brat" - Penelope Ward

Young Adult ciągle ma wielu swoich zwolenników. Ja sama niekoniecznie do nich należę, ale zdarza mi się sięgać po książki tego gatunku. Czasem są dla mnie zabawą i odpoczynkiem, a czasem niesamowicie mnie męczą. Jak było tym razem?

Greta to spokojna nastolatka. W pewnym momencie cała jej rutyna ma zostać zburzona, ponieważ w jej domu ma pojawić się jej przyrodni brat. Elec okazuje się niestety aroganckim i zabójczo przystojnym chłopakiem. Niespodziewanie dziewczynę zaczyna fascynować nowy domownik.

W nurcie Young Adult wielokrotnie miewam problemy z bohaterami. Mężczyźni zawsze są "bad boyami", a kobiety są niezdecydowane i męczące. Tym razem nie irytowali mnie oni. Być może powielali wszystkie znane już schematy, ale wzbudzali pewną sympatię

"To zabawne, jak można spędzić całe życie, zastanawiając się czy nie ma Boga, aż nagle w czasie kryzysu prosisz go o pomoc, jakbyś nigdy nie wątpił w jego istnienie."

Muszę Wam przyznać, że świetnie bawiłam się, czytając tę książkę. Dostarczyła mi wiele śmiechu i rozrywki. Pochłonęłam ją w jeden wieczór i sądzę, że to właśnie tego rodzaju książka. Czyta się ją nadzwyczajnie lekko i mimo pewnej głupoty, to naprawdę była to dla mnie przyjemnością.Nie oczekujcie jednak wiele od tej książki. Cała historia ma drugie dno, ale nie znalazłam tam niczego pouczającego. Powieść możecie potraktować wyłącznie jako rozrywkę, mogę Wam gwarantować, że to na pewno zapewni Wam ta lektura. Trzeba również zaznaczyć, że w treści pojawia się wiele scen i podtekstów seksualnych.

Niestety mam pewne zastrzeżenia odnośnie okładki książki. Kiedy książka do mnie przyszła stwierdziłam, że jest ona niezła. Naprawdę o wiele lepiej wygląda w ręce niż na zdjęciu. Jednak, kiedy zaczęłam ją czytać litery zaczęły schodzić przy delikatnym potarciu. Wydaje mi się, że jednak tylko mój egzemplarz zawiera ten błąd, ponieważ przeglądając zdjęcia książek, nigdzie nie zauważyłam czegoś podobnego. Zastanawiam się też nad zdaniem umieszczonym pod tytułem i wydaje mi się, że wkradł się tam po prostu błąd.

"Byłeś najlepszą rzeczą, jaka mi się kiedykolwiek przytrafiła. Mam nadzieję, że któregoś dnia będę mogła powiedzieć, że byłeś jedną z najlepszych rzeczy w moim życiu, ale jak do tej pory mam tylko ciebie."

Mimo wszystko, chciałabym Wam polecić "Przyrodniego brata". Często zarzucam siebie serią ciężkich i trudnych książek. W tej sytuacji Penelope Ward dała mi na stronach chwilę odpoczynku. Jeśli lubicie pośmiać się trochę w czasie czytania i po prostu dobrze się bawić, to koniecznie musicie sięgnąć po tę pozycję!

Napiszcie mi w komentarzach, jaka książka sprawiła, że śmialiście się w czasie czytania. Bardzo chętnie przeczytam jeszcze coś podobnego. Zachęcam również do obserwowania bloga oraz strony na facebooku.

Za możliwość przeczytania "Przyrodniego brata" dziękuję wydawnictwu Editiored.

Wydawnictwo: Editiored
Liczba stron: 272
Tłumaczenie: Wojciech Białas

Porównanie 9 księgarni, czyli gdzie warto kupować?

Wielu czytelników zamawia książki w internecie. Każdy z nas chyba choć raz zastanawiał się, która z internetowych księgarni pozwala nam na najkorzystniejsze zakupy. Dzisiaj postanowiłam skonfrontować 9 najpopularniejszych stron. Zapraszam!

Na czym polega moje porównanie i jakie księgarnie wzięłam pod uwagę?

Księgarnie postanowiłam porównać w trzech kategoriach. W każdej z nich księgarnia może otrzymać pewną liczbę punktów, a na końcu powstanie klasyfikacja generalna. Oto strony, które wybrałam:


Kategoria 1.: Cena książek

Pierwszym i zarazem najważniejszym czynnikiem, który oddziałuje na wybór księgarni jest oczywiście cena oferowanych książek. Pod uwagę wzięłam 3 książki: "13 powodów" - aktualny hit wśród literatury młodzieżowej, "Małe życie" - książkę grubszą i o wyższej cenie oraz "Na południe od granicy, na zachód od słońca" - czyli powieść niedługą i nieszczególnie popularną. Na wykresie możecie zobaczyć cenę wszystkich książek razem w poszczególnych księgarniach. Postanowiłam, że w tej kategorii punkty będę liczyć podwójnie, ponieważ to ona ma największe znaczenie.


Kategoria 2.: Cena przesyłki

Często, zamawiając coś przez internet, problemem staje się koszt wysyłki. Zdarza się, że zwiększa on cenę tak, że kupowanie z księgarni internwtowych przestaje się opłacać. Na wykresie możecie zobaczyć ceny najtańszych przesyłek oferowanych przez sprzedawców.


Kategoria 3.: Dostępność 

Ostatnia kategoria to dostępność innych produktów, gier, płyt, filmów, czy artykułów papierniczych. Uznałam, że w tej kategorii będę punktować wyłącznie do 3, ponieważ w świecie literatury nie ma ona większego znaczenia.


Ostateczna punktacja

Jak niżej możecie zobaczyć w moim ranikngu zwyciężyła księgarnia nieprzeczytane.pl, sami oceńcie, czy ranking jest rzetelny i obiektywny, a w komentarzach napiszcie, gdzie Wy zamawiacie książki. Zapraszam do polubienia mojej strony na facebooku, obserwowania bloga i komentowania ;)







Literackie Rekordy Guinnessa

Chyba każdy z nas chociaż raz pomyślał o tym, jak mógłby znaleźć się w Księdze Rekordów Guinnessa. Od dziecka myślałam o tym, żeby pojawić się tam nawet z najbardziej abstrakcyjnym rekordem. Dzisiaj natomiast przedstawię Wam rekordy związane z literaturą. Jedne mniej szalone, inne bardziej, ale wszystkie godne podziwu. Zapraszam.

"Pocałunek na pożegnanie" - Tasmina Perry

Po pewnej przerwie od romansów musiałam wrócić do mojego gatunku. Być może jest schematyczny, ale zawsze stanowi dla mnie po prostu łatwą rozrywkę. Czy i tak było tym razem? Zapraszam do przeczytania mojej recenzji.

"Pocałunek na pożegnanie" to tak naprawdę dwie historie. Pierwsza z nich rozgrywa się w roku 1961 i opowiada o miłości Rosamund, i Dominica, a druga rozgrywa się w czasach współczesnych i opowiada o archiwistce Abby. Kobieta przypadkowo odnajduję fotografię dwójki żegnających się kochanków i postanawia dowiedzieć się, jak ona powstała. Jak łączą się te dwie historie? Wszyscy się domyślamy, jednak za całą historią kryje się tajemnica.

Niestety książkę czyta się tak szybko, że do bohaterów szczególnie się nie przywiązałam, ale nie irytowali mnie oni, więc po prostu pozostałam obojętna. Jest to raczej coś niewymagającego, ale przyjemnego.

"Miłość to potężna siła, która wiedzie na niebotyczne wyżyny i w straszliwe głębie, ale magiczne chwile wynagradzają wszystko."

Muszę przyznać, że była to dość typowa powieść tego gatunku, pojawia się pewna tajemnica, która nadaje pewnej odmienności, ale nadal jest to po prostu historia o miłości. Muszę przyznać, że książka trafiła do mnie w dobrym czasie i spełniła funkcję swojego rodzaju "odmóżdżacza". Wydaje mi się, że to przyjemna lektura na nudne wieczory. Ma jednak ona swój czar. Dwie połączone historie ukazują pewną ponadczasowość. Autorka łączy bohaterów i ukazuje, że być może wcale nie różnimy się tak bardzo, jak nam się wydaje.

"To tak, jakby przyszedł jakiś magik - no wiesz, jeden z tych, którzy występują w telewizji - i ściągnął obrus ze stołu. Niby zostawił talerze i sztućce i na pozór wszystko jest takie samo, ale tak naprawdę zupełnie inne."

Nie chciałabym jednak, żebyście pomyśleli, że jest to aż tak prosta historia. Całą książkę czytało się świetnie, lekko i szybko. Była wciągająca, ale nie wywołała u mnie łez, czy śmiechu, może delikatny uśmiech. W swoim gatunku jest to książka po prostu dobra. Sami oceńcie czy chcecie przeczytać "Pocałunek na pożegnanie".


Tym razem muszę Wam powiedzieć, że książkę mam z księgarni internetowej dadada.pl. Przesyłka przyszła do mnie bardzo szybko i bez żadnych problemów. Jeśli jesteście zainteresowani kupnem "Pocałunku na pożegnanie" to polecam zrobić to właśnie na tej stronie, ponieważ jest tam rabat 40% ;). Polecam! Czekam na Wasze komentarze odnośnie mojej recenzji! 

Wydawnictwo: Kobiece
Liczba stron: 488
Tłumaczenie: Małgorzata Bortnowska

"Służące" - Kathryn Stockett

Ciężko pisać o książkach, które poruszają tak mocno. Dzisiaj będzie bardzo trudno odnaleźć mi słowa, które opiszą "Służące" i wyrażą moje emocje w czasie czytania. Zapraszam!

"Dobra pomoc jest jak prawdziwa miłość, tylko jedna na całe życie."

"Służące" wiele z Was może już znać z głośnej ekranizacji. Jest to historia czarnoskórych kobiet, które pracują w domach białych rodzin. Pani Stockett napisała o walce o wolność, tolerancji i równości rasowej społeczeństwa. Ukazała również przyjaźń, która rodzi się, mimo wszelkich różnic.

Dwie główne bohaterki, czyli Aibileen i Minny, od razu skradły moje serce. Minny ze swoim temperamentem mogłaby podbić świat, a w samej książce dodaje sporą dozę humoru między gorzką rzeczywistość. Aibileen natomiast jest kobietą o szczególnej wrażliwości i opiekuńczości. Jest bohaterką, która inspiruje do prostej miłości. Skeeter również budziła moją sympatię, jednak nie miała tak wyrazistego charakteru jak wcześniej wymienione kobiety.

"To właśnie uwielbiam w Aibileen, że umie wziąć najbardziej skomplikowane sprawy z życia, podzielić je na drobne i tak ładnie opakować każden jeden kawałek, że wszystkie się świetnie mieszczą w kieszeni."

"Służące" to powieść, którą czyta się lekko, mimo trudnego tematu i liczby stron. Cała historia szargała mną na wszystkie strony. Nie potrafię napisać obiektywnie. Mój śmiech przeplatał się ze szlochem. Wydaje mi się, że pierwszy raz książka fikcyjna wydawała mi się zupełnie realną. Miałam wrażenie, że po drugiej stronie globu żyli wszyscy bohaterowie i toczyli walkę z brakiem tolerancji. Powieść wciągnęła mnie bez reszty. Otwierając ją znajdowałam się między bohaterami i odczuwałam razem z nimi.

Aibileen urzekała mnie swoim ciepłem, co kilka stron na nowo. Uczyła dzieci samoakceptacji w świecie pełnym nienawiści, a historyjki, które im opowiadała stanowiły pochwałę równości. Bohaterka wkradła mi się głęboko w serce i na pewno pozostanie jedną z moich ulubionych postaci jeszcze długo.

"Czy nie taki był sens książki? Czy nie chodziło o to, żeby kobiety zrozumiały: ‘Jesteśmy tylko dwiema istotami ludzkimi, nie tak znowu wiele nas dzieli. Znacznie mniej, niż sądziłam’."

Sądzę, że jest to pozycja, która powinna być obowiązkową dla każdego. Ukazuje segregację rasową lepiej niż każda lekcja historii. Ta książka jest najlepszą lekcją miłości, przyjaźni, tolerancji i solidarności, jaką dane mi było dotychczas przeżyć. Mam nadzieję, że każdy z Was prędzej czy później sięgnie po tę przegenialną historię i da się zachwycić.

Wydawnictwo: Media Rodzina
Liczba stron: 584
Tłumaczenie: Małgorzata Hesko-Kołodzińska

Napiszcie mi proszę w komentarzach o Waszych ulubionych bohaterkach, dajcie znać, czy czytaliście lub oglądaliście "Służące" :D Zapraszam również do obserwowania i polubienia strony na facebooku!

Dlaczego nie czytamy lektur?

Nadchodzą reformy edukacji. Zmiany w kanonach lektur wprowadzają duże zamieszanie, budzą krytykę, ale mają również zwolenników. Czy wprowadzenie innych lektur może wpłynąć dobrze na czytelnictwo w naszym kraju? Zadajmy sobie ważne pytanie: Dlaczego nie czytamy lektur?

Ostatnio z moim ukochanym prowadziłam rozmowę odnośnie lektur. Byłam wyraźnie ucieszona tym, że w kanonie pojawiła się Olga Tokarczuk, czy Jacek Dukaj. On jednak powiedział coś, co zupełnie zbiło mnie z tropu: "I tak nikt nie będzie tego czytał". To było proste zdanie, wydaje się wręcz cyniczne, ale niestety jest prawdziwe. Czytanie lektur utarło się w społeczeństwie jako nuda.

Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że na liście nadal wiele jest pozycji niezrozumiałych dla nastolatków. Z powodu nastawienia pomijamy wszystkie z nich. Jestem tegoroczną maturzystką, w liceum nie przeczytałam większości lektur, w podstawówce i gimnazjum czytałam jednak wszystkie. Sama odrzuciłam licealne lektury. Od razu patrzyłam na nie, jak na nudne książki, które przeczytać muszę bardzo szybko. Niektórych wyborów żałuję i na pewno sięgnę po nie w wolnej chwili.

"Pisarz nie powinien objaśniać swojego dzieła, po cóż bowiem pisałby powieść, która jest wszak maszyną do wytwarzania interpretacji."

Zastanawiam się, więc czy poprzez kanon jesteśmy w stanie w ogóle zachęcić do czytania? W końcu nawet zagorzali czytelnicy nie czytają lektur. Co nas odrzuca? Wydaje mi się, że problemem jest narzucanie nam interpretacji. Uczeń nie może odbierać tekstu na swój sposób. Odszukuje w nich tylko motywów, które mogą być przydatne do kolejnych rozprawek. Czytanie lektur nie pozwala na odniesienie ich do własnego życia. Mamy jasno określone, co jest ważne, a co mniej. Takie nastawienie zabija magię czytelnictwa.

Niestety często później patrzymy na każdą powieść przez pryzmat lektur, do których byliśmy zmuszani. Zapamiętujemy czytanie jako nudę i przymus. Reformy najprawdopodobniej nie podniosą, ani nie obniżą czytelnictwa w naszym kraju. Nadal należy szukać rozwiązań i nachalnie promować czytelnictwo.

Koniecznie napiszcie mi jakie lektury Wy chcielibyście zobaczyć w kanonie? Jakie lektury są Waszymi ulubionymi? Co Wy sądzicie o problemie przeze mnie poruszonym? Czekam na Wasze opinie.


Od dziś posty będą pojawiać się dwa razy w tygodniu, zapraszam do obserwowania bloga oraz mojej strony na facebooku.


"Margo" - Tarryn Fisher

Na początku tego roku na półkach księgarń pojawił się thriller psychologiczny dla młodzieży. Czy nie brzmi to abstrakcyjnie, kiedy wydawnictwa zasypują nas New adult? Czy "Margo", o której głośno jest w blogosferze może przełamać nudę zwyczajnych obyczajówek?

Autorka opowiada nam historię nastoletniej dziewczyny zamieszkującej najgorszą dzielnicę Bone. Bone to miasto pełne ciemności, niepewności i podejrzanych ludzi. Każdy marzy o ucieczce z tego miejsca, ale mało osób się na nią decyduje. Margo jest wychowywana przez samotną matkę, która ma problemy z depresją i prostytucją. Dziewczyna mierzy się z przytłaczającą samotnością i złym otoczeniem. Z czasem zaprzyjaźnia się jednak z niepełnosprawnym sąsiadem. Razem z nim chce rozwikłać zagadkę morderstwa małej dziewczynki. Zagubiona nastolatka wplątując się w tę sprawę, nie zdaje sobie sprawy jakie konsekwencje poniesie.

"Rozumiem smutek i dlatego mu ufam. Naszym przeznaczeniem jest czuć przygnębienie, choćby tylko po to, by chronić się przed ściemą szczęścia. Będę znać tylko ciemność; może kluczem jest uczynić z tego sztukę."

Świat wykreowany przez Tarryn Fisher jest światem mrocznym i pełnym tajemnic. Opisy stwarzają niepowtarzalny klimat, a kolejne zdarzenia mrożą krew w żyłach czytelnika. Oczywiście nie jest to przerażające, jak świat Kinga, ale przecież to książka kierowana do młodzieży. Postacie nie są papierowe, wyidealizowane i płaskie. Dobra kreacja każdej postaci dopełnia całą historię.

"Margo" to książka, która przedstawia kompletny portret mordercy, możemy zobaczyć psychologiczne aspekty, które kierują jego wyborami i zaobserwować wpływ przeszłości na kolejne decyzje. Wielkie wrażenie zrobiło na mnie to, jak Tarryn Fisher potrafiła mieszać mi w głowie i zmuszać do rozpatrywania plusów, i minusów każdej decyzji bohaterów.

"Są rzeczy, których nigdy nie robimy, bo ktoś napełnia nas strachem przed nimi albo wmawia nam, że nie jesteśmy ich godni. Chcę zrobić wszystkie swoje nigdy - sama albo z kimś ważnym. Nie obchodzi mnie to. Chcę po prostu żyć."


Ostatecznie, co do całości mam jednak mieszane uczucia. Wszelkie dyskusje, czy bohaterowie postępują dobrze, czy też źle, nie do końca mnie przekonują. Zakończenie jest zaskakujące, ale nadal nie wiem jak się do niego ustosunkować. Intryguje, ale może również zirytować czytelnika.

Sądzę, że "Margo" jest czymś zupełnie innym i zdecydowanie wartym uwagi. Mało pojawia się dzisiaj książek tego gatunku, które kierowane są właśnie do młodzieży. Powieść stanowi swojego rodzaju odświeżenie dla polskiego rynku książki i mam nadzieję, że na tej jednej pozycji się nie skończy. "Margo" to coś innowacyjnego i zaskakującego. Na pewno kiedyś polecę komuś tę pozycję.

Za udostępnienie egzemplarza dziękuję wydawnictwu SQN.

Liczba Stron: 320
Wydawnictwo: SQN
Tłumaczenie: Agnieszka Brodzik